By Του Bente
Η εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας έχει οδηγήσει την ανθρωπότητα από κοινού ως είδος απέναντι σε διεθνείς προκλήσεις οι οποίες απαιτούν τη διεθνή συνεργασία για να αντιμετωπιστούν. Η διεθνή συνεργασία για να εγκαθιδρυθεί απαιτεί την εξέλιξη και ισχυροποίηση των διεθνών θεσμών της ανθρωπότητας.
Είναι κοινώς αποδεκτό στη διεθνή κοινότητα ότι ο ΟΗΕ είναι ανεπαρκής, αναποτελεσματικός και χρειάζεται μεταρρύθμιση. Οι διεθνείς θεσμοί πρέπει να συνάδουν με την εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας και την πραγματικότητα του σημερινού κόσμου, να ανταποκρίνονται στις ανάγκες και στις προκλήσεις της ανθρωπότητας.
Η ιδέα για δημοκρατικούς υπερεθνικούς θεσμούς ως βάση θεμελίωσης και εγκαθίδρυσης της διεθνούς συνεργασίας και της ειρήνης, οι οποίοι θα αναλάβουν να αντιμετωπίσουν τις παγκόσμιες προκλήσεις της ανθρωπότητας και του πλανήτη, είναι διαχρονικό πρόταγμα της ανθρώπινης κοινωνίας.
Η απαρέγκλιτη δημοκρατική φύση των υπερεθνικών θεσμών
Για τη διαμόρφωση υπερεθνικών θεσμών η δημοκρατικότητα πρέπει να είναι αναπόσπαστο δομικό υλικό, να είναι απαρέγκλιτη η δημοκρατική τους υπόσταση, να προκύπτουν από τη διεθνή κοινότητα για να αντιμετωπίζουν τις διεθνείς προκλήσεις με γνώμονα την ανθρωπότητα και τον πλανήτη ως σύνολο. Διαφορετικά κινδυνεύουν να διολισθήσουν προς συγκεκριμένα συμφέροντα, ενώ με αυτό τον τρόπο, προερχόμενοι από τη διεθνή κοινότητα για τη διεθνή κοινότητα, θα διαθέτουν πάντα δημοκρατικά αντανακλαστικά, δυνατότητα δημοκρατικού ελέγχου, αυτορρύθμισης, αυτοδιαμόρφωσης και εξέλιξης. Επίσης ένας δημοκρατικός πόλος που αντιπροσωπεύει τη διεθνή κοινότητα έχει την ασφαλιστική δικλίδα ροπής υπέρ της πλειοψηφίας της διεθνούς κοινότητας, δηλαδή ροπή υπέρ του συνόλου του κόσμου και για το κοινό καλό. Η στόχευση των υπερεθνικών θεσμών αφορά τις διεθνείς προκλήσεις που δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει ένας κατακερματισμένος κόσμος αντικρουόμενων συμφερόντων. Έχοντας πάντα όμως σεβασμό στη διαφορετικότητα των ανθρώπων και των κοινωνιών, χωρίς όμως σύγκρουση μεταξύ τους αλλά αρμονική συνύπαρξη και εποικοδομητική αλληλεπίδραση που προκύπτει και λόγω της διαφορετικότητας. Η εξέλιξη της κοινωνίας της ανθρωπότητας κατευθύνεται προς υπερεθνικούς θεσμούς αλλά πρέπει να διεκδικηθεί απαρέγκλιτα η ουσιαστική δημοκρατικότητα αυτών των θεσμών. Οι υπερεθνικοί θεσμοί πρέπει να είναι δημοκρατικοί θεσμοί.
Το αίτημα για δημοκρατικούς υπερεθνικούς θεσμούς κατά τον 20ο αιώνα
Τον 20ο αιώνα που ήταν ο αιώνας δύο παγκοσμίων πολέμων και του ψυχρού πολέμου το αίτημα αυτό για δημοκρατικούς υπερεθνικούς θεσμούς δυνάμωσε. Προωθήθηκε από διάφορες κινήσεις και προσωπικότητες. Όπως ήταν ενδεικτικά η κίνηση των «Ομοσπονδιακών του Ενωμένου Κόσμου» (United World Federalists). Στη συγκεκριμένη κίνηση εντάχθηκε ως μέλος μεταξύ πολλών άλλων και ήταν ένθερμος υποστηρικτής της ο Άλμπερτ Αϊνστάιν. Τον Οκτώβριο του 1947, στην «Ανοιχτή Επιστολή του προς τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών», ο Αϊνστάιν τόνισε την επείγουσα ανάγκη για διεθνή συνεργασία και τη δημιουργία διεθνούς διακυβέρνησης. Χαρακτηριστικά ο Αϊνστάιν μίλησε και αρθρογράφησε υπέρ ενός υπερεθνικού οργανισμού, περιγράφοντας πως θα μπορούσε να γραφτεί το σύνταγμα ενός τέτοιου οργανισμού και λέγοντας ότι υπάρχει μόνο ένας δρόμος προς την ειρήνη και την ασφάλεια, ο δρόμος του υπερεθνικού οργανισμού.
Το Δεκέμβριο του 1950 στη Γενεύη πραγματοποιήθηκε η «Παγκόσμια Συνέλευση των Λαών» (Peoples’ World Convention). Η διοργάνωση υποστηρίχθηκε από πολλές προσωπικότητες όπως είναι οι νομπελίστες Άλμπερτ Αϊνστάιν, Τζον Στάινμπεκ και Αλμπέρ Καμύ. Αυτό το σχέδιο είχε στόχο να εξασφαλίσει δημοκρατικές εκλογές σε κάθε χώρα για τους αντιπροσώπους σε μια παγκόσμια συνέλευση.
To 1958, πραγματοποιήθηκε το «κάλεσμα σε όλα τα έθνη» για μια «Παγκόσμια Συνταγματική Συνέλευση» (World Constitutional Convention). Το εγχείρημα υποστηρίχθηκε από πάρα πολλές προσωπικότητες από όλο τον κόσμο, από πολλούς επιστήμονες και πολιτικούς, όπως και από 7 πρόεδρους κρατών, 3 πρωθυπουργούς και 15 νομπελίστες, μεταξύ των οποίων ήταν ο Μπέρτραντ Ράσελ και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Στόχος αυτού του εγχειρήματος ήταν να προωθήσει τη διεθνή συνεργασία και την παγκόσμια ειρήνη μέσα από την ανάπτυξη ενός παγκόσμιου συντάγματος και τη δημιουργία ενός αντιπροσωπευτικού κοινοβουλίου που θα εκπροσωπούσε όλη την ανθρωπότητα.
Η προσπάθεια αυτή στην εξέλιξή της το 1968 οδήγησε στη διοργάνωση της «Παγκόσμιας Συνταγματικής Συνέλευσης και του Παγκόσμιου Κοινοβουλίου των Λαών» στο Ιντερλάκεν της Ελβετίας και στη συνέχεια στο Βόλφαχ της Γερμανίας. Αυτές οι συνεδριάσεις σηματοδότησαν την έναρξη της σύνταξης ενός παγκόσμιου συντάγματος, που στη συνέχεια οδήγησε στην ανάπτυξη του Συντάγματος για την Ομοσπονδία της Γης, ενός πλαισίου για μια δημοκρατική παγκόσμια ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Εγχείρημα σήμερα για δημοκρατικούς υπερεθνικούς θεσμούς
Σήμερα επίσης εξελίσσεται αντίστοιχο εγχείρημα που διαπνέεται από αυτές τις διαχρονικές ιδέες. Εξελίσσεται μια καμπάνια που υποστηρίζει την ίδρυση ενός κοινοβουλίου δημοκρατικά εκλεγμένων αντιπροσώπων των πολιτών του κόσμου, στα πλαίσια των θεσμικών δομών του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.
Η Εκστρατεία για μια Κοινοβουλευτική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών είναι ένα παγκόσμιο δίκτυο, μη κυβερνητικών οργανώσεων, νυν και πρώην πολιτικών και αξιωματούχων, ακαδημαϊκών, ερευνητών και πολιτών, που υποστηρίζει τη δημοκρατική εκπροσώπηση των πολιτών του κόσμου στον ΟΗΕ και στους θεσμούς της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Δίνοντας για πρώτη φορά στους εκλεγμένους αντιπρόσωπους των πολιτών, όχι μόνο στα κράτη, έναν άμεσο και επιδραστικό ρόλο στην παγκόσμια πολιτική. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών είναι μια προτεινόμενη προσθήκη στο σύστημα των Ηνωμένων Εθνών που θα εισάγει την άμεση εκλογή των μελών του κοινοβουλίου των Ηνωμένων Εθνών από πολίτες σε όλο τον κόσμο.
Η δημιουργία μιας Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΟΗΕ υποστηρίζεται από ένα ευρύ φάσμα ατόμων και θεσμών από περισσότερες από 150 χώρες. Έχει λάβει την υποστήριξη περισσότερων από 1.800 νυν και πρώην βουλευτών από περισσότερες από 130 χώρες σε όλο τον κόσμο, από 11 νυν και πρώην προέδρους κρατών ή πρωθυπουργούς και 14 νυν και πρώην υπουργούς Εξωτερικών, από πρώην αξιωματούχους του ΟΗΕ, όπως και από τον πρώην γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Μπούτρος Μπούτρος-Γκάλι, από περισσότερους από 400 καθηγητές πανεπιστημίων, από 15 βραβευθέντες με Right Livelihood και 10 νομπελίστες.
Οι θεσμοί που έχουν εκφράσει την υποστήριξή τους περιλαμβάνουν κοινοβούλια, διεθνείς κοινοβουλευτικές συνελεύσεις και δίκτυα κομμάτων. Το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Λατινοαμερικανικό Κοινοβούλιο και το Κοινοβούλιο της Mercosur έχουν εγκρίνει ψηφίσματα. Όπως και η Σοσιαλιστική Διεθνής, η Φιλελεύθερη Διεθνής και το Πράσινο Παγκόσμιο Κογκρέσο. Το εγχείρημα υποστηρίζεται επίσης από πολυάριθμες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, όπως από περισσότερες από 400 μη κυβερνητικές οργανώσεις. Διεθνείς έρευνες και δημοσκοπήσεις δείχνουν τακτικά την κοινωνική υποστήριξη για τη δημιουργία ενός παγκόσμιου κοινοβουλευτικού οργάνου (Campaign for a United Nations Parliamentary Assembly). Όπως είναι για παράδειγμα μεγάλη διεθνή δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2023, που αναδεικνύει την κοινωνική υποστήριξη για ένα παγκόσμιο κοινοβούλιο και ένα κοινοβουλευτικό δίκτυο του ΟΗΕ (International poll: public supports a world parliament and world law).
Η κλιματική αλλαγή υπέρτατο έναυσμα για ισχυρότερη διεθνή συνεργασία και για μεταρρύθμιση του ΟΗΕ
Αυτό το διαχρονικό αίτημα για δημοκρατικούς υπερεθνικούς θεσμούς είναι πιο επιτακτικό από ποτέ. Η κλιματική αλλαγή είναι υπέρτατο έναυσμα για ισχυρότερη διεθνή συνεργασία. Η ίδια η φύση της κλιματικής αλλαγής απαιτεί τη διεθνή συνεργασία.
Η ατμόσφαιρα του πλανήτη που καθορίζει η κλιματική αλλαγή είναι κοινή για όλα τα κράτη για κάθε άνθρωπο. Οι εκπομπές κάθε κράτους συμβάλλουν στις συσσωρευμένες εκπομπές άνθρακα στην ατμόσφαιρα που προκαλούν την κλιματική αλλαγή και όλα τα κράτη καθορίζονται από την ατμόσφαιρα. Τα αποτελέσματα της δράσης κάθε κράτους επηρεάζουν όλα τα κράτη και τον πλανήτη στο σύνολό του. Είναι αναγκαίο να αλλάξει η ενέργεια που κινεί τις ανθρώπινες κοινωνίες. Είναι επιστημονικά αδιαμφησβήτητο, με την επιστήμη να είναι η παραδεδεγμένη γνώση της ανθρωπότητας, και με βάση αυτή πορεύεται. Η αλλαγή αυτή απαιτεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για να αποφευχθούν επικείμενες τεράστιες καταστροφές κάθε είδους και τροχοπεδείται από συμφεροντολογικές μικρότητες. Ο κόσμος είτε αλλάζει από κοινού είτε βουλιάζει από κοινού και μεταφορικά και κυριολεκτικά. Φαντάζει σαν συμπαντικό κοινωνικό πείραμα για την ανθρωπότητα, στο οποίο απαιτείται η ανθρωπότητα για να τα καταφέρει να προχωρήσει στη διεθνή συνεργασία, είναι ένα έναυσμα κάλεσμα στην ανθρωπότητα για πανανθρώπινη συνεργασία.
Η διεθνή συνεργασία μπορεί να θεμελιωθεί και να εγκαθιδρυθεί μέσα από υπερεθνικούς θεσμούς. Η αποτελεσματική αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής χρειάζεται υπερεθνική προσέγγιση που να υπερβαίνει τα οικονομικά συμφέροντα ενός κράτους με προσανατολισμό την ανθρωπότητα και τον πλανήτη ως σύνολο. Τα οικονομικά συμφέροντα ενός κράτους ούτως ή άλλως δεν συμβαδίζουν με την ευημερία της κοινωνίας αλλά αφορούν την ωφέλεια συγκεκριμένων συμφερόντων που μπορεί να είναι και εις βάρος της κοινωνίας. Η μη αποτελεσματική αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής θα πλήξει τις ανθρώπινες κοινωνίες, την ανθρωπότητα και τον πλανήτη συνολικά. Ο κατακερματισμένος κόσμος αντικρουόμενων κρατικών οικονομικών συμφερόντων αποτρέπει την αποτελεσματική αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και των παγκόσμιων προκλήσεων της ανθρωπότητας. Παγκόσμιες προκλήσεις που άπτονται από κοινού στα κράτη χρειάζονται υπερεθνικό πόλο με δυνατότητα οπτικής πέρα από τα μεμονωμένα κρατικά οικονομικά συμφέροντα. Θεσμοί με υπερεθνική σκοπιά μπορούν να έχουν συνολική οπτική, υπερεθνικό πιο αντικειμενικό κριτήριο, μπορούν να υπερβαίνουν τα αντικρουόμενα εκάστοτε συμφέροντα. Χρειάζονται υπερεθνικοί θεσμοί. Ένας υπερεθνικός πόλος μπορεί να υπερβαίνει τα αντικρουόμενα εκάστοτε κρατικά οικονομικά συμφέροντα και να συντονίσει και να χαράξει κοινή πολιτική με γνώμονα την ανθρωπότητα και τον πλανήτη στο σύνολό τους.
Τα ορυκτά καύσιμα αποτελούσαν την πηγή ενέργειας των κοινωνιών από τη βιομηχανική επανάσταση, η συσσώρευση του προϊόντος της καύσης τους από τότε ως σήμερα έχει προκαλέσει ασφυξία στον πλανήτη και δεν αντέχει να χωρέσει η ατμόσφαιρα περαιτέρω. Η σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων και η αντικατάσταση με πηγές καθαρής ενέργειας είναι αναπόφευκτα, τα επιστημονικά δεδομένα το δείχνουν ξεκάθαρα, αλλά χρειάζεται να γίνει όσο το δυνατόν γρηγορότερα, όσο καθυστερείτε τόσο μεγαλύτερες καταστροφικές συνέπειες θα υπάρξουν, με τα περιθώρια για να μην εκτραχυνθεί η κατάσταση να είναι ελάχιστα. Αυτή την αναπόφευκτη απομάκρυνση από τα ορυκτά καύσιμα θλιβερά συμφέροντα μεθοδευμένα την τροχοπεδούν, εις βάρος της ανθρωπότητας και του πλανήτη στο σύνολό τους, προσπαθώντας να κερδοσκοπήσουν μέχρι τελικής πτώσης, εις βάρος του κόσμου σήμερα αλλά και του κόσμου από δω και πέρα. Όσο τροχοπεδείται η απομάκρυνση από τα ορυκτά καύσιμα αλλάζει περαιτέρω ανεπιστρεπτί η παγκόσμια μέση θερμοκρασία με τις συνέπειες να έχουν τεράστιο φάσμα για το που μπορεί να φτάσουν και τι μπορεί να επιφέρουν στον κόσμο. Αργά ή γρήγορα η ενέργεια που κινεί τις κοινωνίες θα αλλάξει, εκ των πραγμάτων θα γίνει μετασχηματισμός στις ανθρώπινες κοινωνίες, μετά από τι βαθμό καταστροφών θα συμβεί αυτό και τι θα εμπεριέχει μαζί του αυτός ο γενικότερος μετασχηματισμός, κρίνεται τώρα. Η κλιματική αλλαγή είναι φορέας γενικότερων αλλαγών και κοινωνικού μετασχηματισμού. Ο κόσμος θα αλλάξει το τι μορφή θα πάρει και υπό ποιες συνθήκες κρίνεται τώρα.
Η κλιματική αλλαγή είναι στη φύση της υπερεθνικό και πανανθρώπινο διακύβευμα. Δεν έχει υπάρξει στην ιστορία του ανθρώπινου είδους ισχυρότερος παράγοντας για τη συνεργασία του ανθρώπου σε επίπεδο είδους. Χρειάζεται ισχυρότερη παγκόσμια συνεργασία για να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα τις παγκόσμιες προκλήσεις, ή αλλιώς ισχυρότερη συνεργασία της ανθρωπότητας για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του ανθρώπινου είδους.
Οι δομές της παγκόσμιας κοινότητας μετεξελίχθηκαν το 1945 σε αυτό που είναι μέχρι σήμερα ο ΟΗΕ. Οι θεσμοί και οι δομές της παγκόσμιας κοινότητας πρέπει να συνάδουν με την εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας και την πραγματικότητα του σημερινού κόσμου, να ανταποκρίνονται και να προσαρμόζονται στις ανάγκες και τις προκλήσεις της ανθρωπότητας. Είναι κοινώς αποδεκτό στην παγκόσμια κοινότητα ότι ο ΟΗΕ είναι αναχρονιστικός, ανεπαρκής και αναποτελεσματικός σε σχέση με τις ανάγκες τις ανθρωπότητας, είναι επίσης κοινώς αποδεκτό στην παγκόσμια κοινότητα ότι χρειάζεται μεταρρύθμιση. Η κλιματική αλλαγή είναι υπέρτατο έναυσμα για μεταρρύθμιση.
Η μεταρρύθμιση είτε θα είναι μεταρρύθμιση αντικατάστασης του ΟΗΕ, που θα ήταν πιο αποτελεσματικό και θα μπορούσαν οι θεσμοί της παγκόσμιας κοινότητας να δομηθούν προσαρμοσμένα στις σημερινές συνθήκες, είτε θα είναι μεταρρύθμιση στο εσωτερικό και στα πλαίσια του ΟΗΕ.
Το πρώτο βήμα για τη δημιουργία θεσμών και δομών της παγκόσμιας κοινότητας με την Κοινωνία των Εθνών έγινε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το δεύτερο βήμα με τη μετεξέλιξη της Κοινωνίας των Εθνών στον σημερινό ΟΗΕ έγινε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ανθρωπότητα πρέπει να δράσει άμεσα αποτελεσματικά απέναντι στην κλιματική αλλαγή πριν προκύψουν πολύ μεγάλες καταστροφές, να μην οδηγηθεί να δράσει κατόπιν καταστροφής. Η κλιματική αλλαγή είναι ο μετασχηματιστικός παράγοντας του σημερινού κόσμου, εναπόκειται στην ανθρωπότητα του σήμερα η τροπή που θα πάρει αυτός ο μετασχηματισμός.
Επίσης, για τη δημιουργία της Κοινωνίας των Εθνών και μετά για τη μετεξέλιξη στον ΟΗΕ, είχε υποστεί ο κόσμος τον πρώτο και τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο αντίστοιχα, σήμερα με την υπαρξιακή απειλή της κλιματικής αλλαγής να εξελίσσεται, να μην υποστεί ο κόσμος κάποια μεγάλη καταστροφή για να προχωρήσει η ανθρωπότητα στη μεταρρύθμιση που χρειάζεται στους θεσμούς και τις δομές της διεθνούς κοινότητα. Η κλιματική αλλαγή είναι υπαρξιακή απειλή για την ανθρωπότητα και τον πλανήτη από κοινού καλώντας για ισχυρότερη πιο συμπαγή παγκόσμια συνεργασία, κάνοντάς την πιο αναγκαία από ποτέ.
Βαδίζοντας προς τη συνείδηση του ανθρώπου
Για να κατανοηθεί η ουσία της ανθρωπότητας χρειάζεται να προσεγγιστεί μακροσκοπικά στην ολότητά της. Το ανθρώπινο είδος ο Homo sapiens σύμφωνα με τα επιστημονικά στοιχεία υπάρχει στον πλανήτη περίπου 300 χιλιάδες χρόνια. Η έννοια του έθνους δημιουργήθηκε και έκανε την εμφάνισή της ιστορικά το 18ο αιώνα, λίγες εκατοντάδες χρόνια πριν. Οι άνθρωποι και οι λαοί χρειάστηκαν, επινόησαν και δημιούργησαν μια συνδετική ιδέα μεταξύ των πληθυσμών, για να ενωθούν απέναντι στους μονάρχες της εποχής, εναντίον της φεουδαρχίας, ή και για τη δημιουργία κοινωνικών δομών και κρατών. Καθώς μέχρι τότε οι κοινωνίες και οι λαοί δομούνταν και διαχωρίζονταν σε μεγάλο βαθμό βάσει του μονάρχη στον οποίο υπάγονταν. Μια τέτοια έννοια ήταν ένα μέσο για τη μετάβαση, για να γίνουν οι υπήκοοι του μονάρχη πολίτες του κράτους. Η έννοια του έθνους χρησιμοποιήθηκε επίσης για να ενώσει πληθυσμούς υπό αποικιοκρατικά ή άλλα καταπιεστικά καθεστώτα, προκειμένου να ενωθούν αυτοί οι πληθυσμοί και να σταθούν απέναντί τους, και για να δημιουργήσουν νέα κράτη. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε για να ενώσει διάφορες πληθυσμιακές ομάδες και κρατίδια για τη δημιουργία κρατών. Τα στοιχεία σύγκλισης και συσσωμάτωσης των πληθυσμών προς σύζευξη για την δημιουργία ενός έθνους ήταν, κατά κύριο λόγο, βάσει της γλώσσας και της θρησκείας, ή απλά η ένωση απέναντι σε ένα κοινό καταπιεστικό καθεστώς. Η έννοια του έθνους χρησιμοποιήθηκε για να ενώσει πληθυσμούς και να δημιουργηθούν και να σχηματιστούν κοινωνικές δομές και κράτη ή εμφυσήθηκε στους ανθρώπους σε μια επικράτεια ήδη υπάρχοντος κράτους ή κοινωνικής δομής. Οποιαδήποτε συνείδηση και ταυτότητα, του υπηκόου, του πολίτη ή εθνική, όπως και όποια γλώσσα και θρησκεία ή άλλα πολιτισμικά στοιχεία, είναι δημιουργήματα των κοινωνικών δομών του εκάστοτε τόπου, την εκάστοτε εποχή.
Τα κράτη είναι οι σύγχρονες κυρίαρχες οργανωμένες κοινωνικές δομές των ανθρώπων. Οι άνθρωποι, ως έλλογα κοινωνικά όντα, δημιουργούν κοινωνικές δομές που μεταβάλλονται ανάλογα με την ανάπτυξή τους, οι οποίες δημιουργούν και διαμορφώνουν και κοινωνικά χαρακτηριστικά. Οποιαδήποτε πολιτισμικά χαρακτηριστικά όπως η γλώσσα είναι ρευστά και προσδιδόμενα. Υποκείμενο των οποιοδήποτε πολιτισμικών διεργασιών είναι η κοινή σε κάθε άνθρωπο ανθρώπινη φύση. Το γενικότερο κοινωνικό πλαίσιο που βρίσκει ένας άνθρωπος όταν έρχεται στον κόσμο σε ένα συγκεκριμένο χρόνο και τόπο τον επηρεάζει και τον διαμορφώνει. Το κράτος είναι κάτι διαφορετικό από το έθνος, το κράτος είναι μια υπαρκτή κοινωνική δομή ενώ το έθνος είναι μία ανθρώπινα επινοημένη, κοινωνικά κατασκευασμένη έννοια. Η δημιουργία εθνικής ταυτότητας γίνεται προϊόν κυβερνητικών πολιτικών, όπως μέσω των εκπαιδευτικών συστημάτων. Το έθνος είναι μια έννοια που επινόησαν και κατασκεύασαν οι άνθρωποι, μόλις πριν λίγες εκατοντάδες χρόνια, ως αναγκαιότητα της εποχής εκείνης, ως ενωτικό και κοινωνικό μέσο σύγκλισης και για την απελευθέρωση από διαφόρων μορφών καταπιεστικά καθεστώτα, και δεν πρέπει να αποτελεί πλέον διχαστικό παράγοντα μεταξύ των ανθρώπων του κόσμου. Τα σημερινά κοινωνικά μοντέλα των κρατών είναι της πολύ πρόσφατης ιστορίας μας, είναι απλά η σημερινή κατάσταση και μορφοποίηση συνεχώς εξελισσόμενων και μεταβαλλόμενων ανθρώπινων κοινωνικών διεργασιών πολλών χιλιάδων χρόνων, πιο συγκεκριμένα, περίπου 300 χιλιάδων χρόνων. Μπροστά στα 300 χιλιάδες χρόνια ανθρώπινης ιστορίας, μια ανθρώπινη επινόηση και κατασκεύασμα λίγων εκατοντάδων ετών, όπως είναι το έθνος, δεν πρέπει να διχάζει τους ανθρώπους.
Με την μακροσκοπική ολιστική προσέγγιση της ανθρωπότητας μέσω των επιστημονικών στοιχείων αναδεικνύεται ότι η γενέτειρα και προέλευση της ανθρωπότητας είναι η Αφρική. Και ότι περίπου το 80% της ιστορίας μας και της παρουσίας μας στον πλανήτη ήταν στην γενέτειρά μας την Αφρική, το λίκνο όλης της ανθρωπότητας. Από την Αφρική διασκορπιστήκαμε στον πλανήτη για να ξανασυναντηθούμε πάλι με την παγκόσμια κοινότητα.
Οποιασδήποτε επιφανειακές διαφοροποιήσεις προέκυψαν εξωτερικά στους ανθρώπους, προέκυψαν με βάση την αλληλεπίδραση των ανθρώπινων πληθυσμών σε βάθος χρόνου με το περιβάλλον στα διάφορα μήκη και πλάτη του πλανήτη αφότου εξαπλωνόντουσαν από την Αφρική. Ήταν η αλληλεπίδραση των ανθρωπίνων πληθυσμών με τη γεωγραφία και το κλίμα και το γενικότερο περιβάλλον που διαμόρφωσε κάποια επιφανειακά εξωτερικά χαρακτηριστικά, όπως ήταν οι αποχρώσεις του δέρματος που διαμορφώθηκαν με βάση την απόσταση από τον ισημερινό και την έκθεση στον ήλιο. Οι άνθρωποι απλά όπως και οι άλλοι οργανισμοί στη φύση διαμορφώνονται σε αλληλεπίδραση με το περιβάλλον.
Η ουσία των ανθρώπων είναι κοινή, είναι η ανθρώπινη φύση και η ανθρώπινη βιολογία. Η ανθρώπινη φύση είναι ο κοινός θεμελιώδης πυρήνας κάθε ανθρώπου. Δεν υπάρχει πιο ουσιαστικό σημείο αναφοράς από αυτό. Όλοι οι άνθρωποι μοιράζονται και βιώνουν από κοινού την ανθρώπινη κατάσταση και τον κόσμο. Ο κόσμος και ο πλανήτης είναι κοινός απλά βιώνεται από διαφοροποιημένο σημείο, από διαφοροποιημένη σκοπιά. Η ανθρωπότητα έχει φτάσει σε ένα ιστορικό σημείο καμπής που πρέπει να συνειδητοποιήσει όλο και περισσότερο την κοινή της υπόσταση. Χρειάζεται να συνειδητοποιήσουν οι άνθρωποι του κόσμου, την κοινή ταυτότητα του ανθρώπου που υπερβαίνει όλα τα άλλα χαρακτηριστικά. Το δηλώνει η κοινή ανθρώπινη φύση και βιολογία, ο κοινός πλανήτης, η κοινή προέλευση και οι κοινές προκλήσεις που απαιτούν να πορευθεί από κοινού. Χρειάζεται αντίληψη της ουσίας μας ως είδος και να συνεργαστούμε για τις κοινές προκλήσεις ως είδος. Χρειάζεται να εγκαθιδρυθεί η συνείδηση του ανθρώπου.
Η εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας και η πραγματικότητα του σημερινού κόσμου έχουν οδηγήσει την ανθρωπότητα απέναντι σε παγκόσμιες προκλήσεις που απαιτούν παγκόσμια προσέγγιση για να αντιμετωπιστούν και αναδεικνύουν την ανάγκη ισχυροποίησης της διεθνούς συνεργασίας. Το οικονομικό σύστημα είναι παγκόσμιο, ισχυρές πολυεθνικές εταιρείες δραστηριοποιούνται παγκοσμίως, τα αίτια και οι προεκτάσεις της ανισότητας είναι παγκόσμια, όπως και η φοροδιαφυγή, οι φορολογικοί παράδεισοι και η φτώχεια έχουν παγκόσμια αίτια και προεκτάσεις που στερούν τη δυνατότητα ευημερίας στις κοινωνίες και χρειάζονται παγκόσμια προσέγγιση και αντιμετώπιση. Η ίδια η φύση της υπαρξιακής απειλής της κλιματικής αλλαγής απαιτεί διεθνή συνεργασία, όπως και η προστασία του περιβάλλοντος και του κοινού πλανήτη. Περισσότερο από κάθε φορά στην ιστορία του ανθρώπινου είδους η ανθρωπότητα πρέπει να συνεργαστεί. Η συνεργασία, που είναι αναπόσπαστη έκφανση του ανθρώπινου είδους όντας κοινωνικό ον, και που έδωσε τη δυνατότητα στον άνθρωπο να επιβιώσει, να αναδειχθεί στον πλανήτη και τον προήγαγε διαχρονικά, χρειάζεται πλέον σε επίπεδο είδους.
Οι ευρύτερες και συνεκτικότερες κοινωνικές δομές ενοποιούν
τον πληθυσμό ανθρώπων που συμπεριλαμβάνουν,
αξίωμα που αφορά μια μικρή κοινωνία ανθρώπων ως την ανθρωπότητα
Για αιώνες η προσπάθεια υπερίσχυσης και κυριαρχίας μεταξύ διαφορετικών δυνάμεων, είτε κρατιδίων, είτε αυτοκρατοριών, είτε μεταξύ κρατών της ανθρωπότητας έχουν δημιουργήσει πολλά δεινά και ανείπωτο ανθρώπινο πόνο. Δεν υπάρχει προοπτική σε αυτό, και μετά από τόσους αιώνες και συσσώρευση ιστορικής εμπειρίας και γνώσης γίνεται προφανές και μπορεί να το δει η σημερινή ανθρωπότητα, οδηγεί πλέον σε αδιέξοδο. Η ατέρμονη προσπάθεια υπερίσχυσης, σήμερα σε επίπεδο κρατών και ιδιαίτερα των ισχυρών κρατών έχει ολέθριες συνέπειες και γίνεται αυτοκαταστροφική για την ανθρωπότητα και τον πλανήτη. Ένας νέος ψυχρός πόλεμος είναι στον ορίζοντα της ανθρωπότητας μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, αλλά ο πλανήτης έχει εξαντληθεί δεν μπορεί πλέον να αντέξει μία ακόμα ογκώδη κούρσα επικράτησης, δεν θα υπάρχει πλανήτης για να επικρατήσει κάποιος πάνω σε αυτόν. Ο πολιτικός προσανατολισμός των κρατών οφείλει να μετατοπιστεί στην κοινωνική ευημερία. Η πολιτική ενός κράτους προς όφελος συγκεκριμένων οικονομικών του συμφερόντων δεν συμβαδίζει με την κοινωνική ευημερία και μπορεί να είναι εις βάρος της. Οι ΗΠΑ για παράδειγμα που είναι η πιο πλούσια χώρα στον κόσμο, η μεγαλύτερη και ισχυρότερη οικονομία στον κόσμο, έχει πιθανότατα τη μεγαλύτερη ανισότητα και τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας στο δυτικό κόσμο. Το κράτος της Κίνας είναι ένα αυταρχικό καθεστώς που η κοινωνία στερείται θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες. Η κοινωνική ευημερία σε ένα κράτος δεν αναιρεί την κοινωνική ευημερία σε ένα άλλο κράτος, μπορούν δύο κράτη να έχουν κοινωνική ευημερία παράλληλα. Βέβαια είναι αναγκαίο και διακύβευμα η προσαρμογή των ανθρώπινων κοινωνιών σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον. Η συνεργασία πρέπει να υπερισχύει του ανταγωνισμού μεταξύ των ανθρώπων. Η σύγχρονη πραγματικότητα της ανθρωπότητας και του πλανήτη αναδεικνύει την ανάγκη μιας στενότερης, ευρύτερης συνεργασίας της παγκόσμιας κοινότητας, μία ανάγκη σύγκλισης προς μια στενότερη, ευρύτερη συνεργασία των ανθρώπων, των λαών και των κρατών του κόσμου.
Σήμερα, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία συσκοτίζει για άλλη μια φορά την ανθρωπότητα. Πριν ξεσπάσει ο πόλεμο της Ουκρανίας και ακολουθήσει μετά ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή, οι μεγάλες πολεμικές συγκρούσεις είχε καταφερθεί και είχαν σιγήσει, είχαν εκλείψει για κάποια χρόνια και φαινόταν ότι η ανθρωπότητα μπορούσε και χωρίς αυτές. Αλλά ο κόσμος πισωγύρισε στον όλεθρο του πολέμου. Ο φαύλος κύκλος του πολέμου και της ακραίας βίας τη συντηρεί και την ανακυκλώνει. Το ανθρώπινο είδος έχει κοινή αντιμετώπιση απέναντι στον πόλεμο και την ειρήνη. Ο πόλεμος είναι το μεγαλύτερο δεινό για την ανθρωπότητα, αλλά και για κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, εξαχρειώνει κάθε ανθρώπινο ον, ενώ η ειρήνη είναι ύψιστο αγαθό και δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να αναπτύξει τις ανθρώπινες αρετές του. Η ειρήνη είναι ύψιστο αναπόσπαστο αγαθό για την ευημερία των κοινωνιών και των ανθρώπων. Οι δομές της διεθνούς κοινότητας δεν μπόρεσαν να αποσοβήσουν ή να σταματήσουν το ξέσπασμα νέων πολέμων και συγκρούσεων, χρειάζονται δομές της διεθνούς κοινότητας που να εξαλείφουν τον όλεθρο του πόλεμο.
Η πιο καταστροφική και επικίνδυνη περίοδος στην ιστορία της ανθρωπότητας είναι ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο λειτούργησαν τα ανθρώπινα αντανακλαστικά και αποτέλεσε έναυσμα, τόσο για την παγκόσμια κοινότητα με τη μετεξέλιξη της Κοινωνίας των Εθνών στον ΟΗΕ, όσο και για την Ευρώπη που ξεκίνησε μια διαδικασία που οδήγησε στη διαμόρφωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι είχαν ως πυρήνα και επίκεντρο την Ευρώπη και τα ευρωπαϊκά κράτη. Μετά το Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος οι λαοί της Ευρώπης ξεκίνησαν μια διαδικασία δημιουργίας και διαμόρφωσης κοινών θεσμών που οδήγησε στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρώπη μια ήπειρος που μαστιζόταν από διαμάχες και πολέμους για πάρα πολλούς αιώνες, για όλη τη διάρκεια της ιστορίας της, μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο καταφέρθηκε για πάνω από 70 χρόνια να εξαλείψει τους πολέμους ανάμεσα στα μέλη της Ένωσης. Η δημιουργία κοινών θεσμών και δομών μεταξύ των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαμόρφωσε ένα περιβάλλον που εξάλειψε τις συγκρούσεις και προώθησε την ειρήνη, επιτυγχάνοντας μεταξύ των λαών της Ένωσης να επικρατήσει και να εγκαθιδρυθεί ειρήνη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ένα παράδειγμα υπερεθνικού θεσμού.
Έχει πολλές παθογένειες η Ευρωπαϊκή Ένωση και πρέπει να διεκδικείται η δημοκρατική της εμβάθυνση και η εξέλιξή της. Είναι βέβαια όμως το πιο προωθημένο εγχείρημα υπερεθνικού θεσμού, αποτελώντας ένα παράδειγμα πραγμάτωσης και ανάπτυξης υπερεθνικών θεσμών που μπορεί να λειτουργήσει ως ένα σημείο αναφοράς για την ανάπτυξη και την προοπτική των υπερεθνικών θεσμών στη διεθνή κοινότητα. Η Ευρώπη και ο κόσμος έχουν τις ιδιαιτερότητές τους, η ανθρώπινη φύση και η ανθρώπινη κοινωνία βέβαια έχουν και γενικές αρχές.
Το πλαίσιο της ΕΕ έχει διαφορετικές εκφάνσεις. Έχει δημιουργηθεί για παράδειγμα ένα ισχυρότερο πλαίσιο προστασίας δικαιωμάτων και ελευθεριών για τις κοινωνίες και τους πολίτες. Η συνεργατική θεσμική προσέγγιση της Ένωσης έχει διαμορφώσει ένα συνεργατικό κόμβο επιστήμης που συμβάλει στην ανθρωπότητα στο σύνολό της, με την ΕΕ να πρωτοπορεί στον πλανήτη όσον αφορά τη συμβολή της στην παγκόσμια επιστημονική ερευνητική παραγωγή ειδικά αναλογικά με τον πληθυσμό της. Επίσης, αποτελεί μάστιγα το φαινόμενο της εποχής να αναδεικνύονται κυβερνόντες που δεν συμμερίζονται και αντιβαίνουν κατάφωρα στην επιστήμη, την παραδεδεγμένη γνώση της ανθρωπότητας. Για παράδειγμα, η εκλογή Τραμπ και Μπολσονάρο, όπως και Μπους παλιότερα, σε διαφορετικά χρονικά σημεία ανέτρεψαν τελείως την όποια κλιματική πολιτική από τις ΗΠΑ και τη Βραζιλία. Η κλιματική πολιτική όπως και άλλες παγκόσμιες προκλήσεις απαιτούν πολιτική με ορίζοντα σε βάθος χρόνου, σε αντίθεση με βραχυπρόθεσμες οπτικές ολιγόχρονων κύκλων της εκλογικής θητείας ειδικά με διακεκομμένες αντίθετες κατευθύνσεις πολιτικής. Ένας υπερεθνικός θεσμός όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει προσδώσει μια σταθερότητα και συνέπεια στην κλιματική πολιτική της Ένωσης που παρέμεινε σε γενικές γραμμές τις περίπου τρεις δεκαετίες που υπάρχει το κλιματικό καθεστώς του ΟΗΕ. Σταθερά η οποία δεν άλλαξε και από εκλογές όπως του Όρμπαν και της Μελόνι σε κράτη στο εσωτερικό της. Παράλληλα, αν εξεταστεί η πορεία ανά τα χρόνια των πάνω από 30 χρόνων του κλιματικού καθεστώτος του ΟΗΕ και της κλιματικής προσπάθειας της ανθρωπότητας, εξετάζοντας και τη συμμετοχή και τη συμβολή της Ένωσης σε διάφορα στάδια σε αυτή την πορεία, διακρίνεται ότι ΕΕ έχει υπάρξει γενικά ένας σημαντικός θετικός πόλος, μια θετική δύναμη σε σχέση με τις διεθνείς συνισταμένες στην κλιματική προσπάθεια της ανθρωπότητας, πράγμα που επέτρεψε η υπερεθνική της φύση και προσέγγιση.
Γενικά, για να προσπεραστεί ο κατακερματισμός των αντικρουόμενων κρατικών οικονομικών συμφερόντων χρειάζεται ένας υπερεθνικός πόλος που να τα υπερβαίνει, μια υπερεθνική σκοπιά με γνώμονα και προσανατολισμό την ανθρωπότητα και τον πλανήτη στο σύνολό τους. Χρειάζεται η διαμόρφωση υπερεθνικών θεσμών.
Επίσης, το συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ είναι ένα κλειστό κλαμπ των ισχυρών μόνιμων κρατών μελών που διαθέτουν και τη δυνατότητα βέτο αναιρώντας τη δημοκρατικότητα του ΟΗΕ και της διεθνούς κοινότητας. Η λειτουργία του βέτο οδηγεί στην αρχή του ενός ισχυρού, καθώς επικρατεί η βούληση του εκάστοτε μεμονωμένου ισχυρού. Χρειάζεται να εκπέσουν οι διεθνείς θεσμοί διακυβέρνησης που είναι κλειστά κλαμπ. Το αίτημα για τον εκδημοκρατισμό θεσμών της διεθνούς κοινότητας και του ΟΗΕ και για ισχυροποίηση διεθνών θεσμών είναι πιο επιτακτικό από ποτέ. Ο εκδημοκρατισμός παράλληλα θα δημιουργήσει ανάχωμα απέναντι στις κρατικές συμπεριφορές μεμονωμένου συμφέροντος κατά της ανθρωπότητας ενώνοντας αυτοδίκαια τα κράτη της πλειοψηφίας.
Ένα νέο σχήμα των θεσμών της διεθνούς κοινότητας θα μπορούσε να αποτελείται από ένα θεσμό όπως είναι σήμερα η γενική συνέλευση του ΟΗΕ με εκπροσώπηση των κυβερνήσεων του κόσμου και αποφάσεις πλειοψηφίας, όμως ισχυροποιημένο και με δεσμευτικές αποφάσεις. Και από ένα θεσμό εκπροσώπησης των πολιτών των κοινωνιών του κόσμου που θα εκλέγεται δημοκρατικά απευθείας από τις κοινωνίες. Ο θεσμός εκπροσώπησης των κυβερνήσεων των κρατών του κόσμου και ο θεσμός εκπροσώπησης των πολιτών των κοινωνιών του κόσμου, θεσμοί της κοινότητας της ανθρωπότητας που θα αλληλεπιδράνε. Επίσης χρειάζονται και υπερεθνικοί δικαστικοί θεσμοί. Ως σύνολο θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα νέο σχήμα των θεσμών της διεθνούς κοινότητας, το σχήμα των θεσμών της Ενωμένης Ανθρωπότητας.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτελεί μία μορφή υπερεθνικού κοινοβουλίου σε περιφερειακό επίπεδο, είναι ένα υπερεθνικό σώμα που εκλέγεται από τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Οι ευρωεκλογές διεξάγονται σε μία συγκεκριμένη χρονική περίοδο συνήθως τεσσάρων ημερών, οι χώρες επιλέγουν μία εκ των ημερών αυτών που διεξάγεται η εγχώρια διαδικασία, και την τελική μέρα τα αποτελέσματα ανακοινώνονται ταυτόχρονα σε όλη την Ευρώπη.
Μια κοινή διεθνής δημοκρατική εκλογική διαδικασία για ένα Κοινοβούλιο της Ανθρωπότητας (Parliament of Humanity) θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μια νέα εποχή για τη διεθνή κοινότητα και για την ανθρωπότητα. Οι κοινές ταυτόχρονες εκλογές παγκοσμίως, θα ήταν μια κοινή διαδικασία για όλους τους ανθρώπους του κόσμου που θα τους έφερνε πιο κοντά, θα μπορούσαν να καλλιεργήσουν τη συνείδηση της κοινής ταυτότητας της ανθρωπότητας και του πολίτη της ανθρωπότητας. Συνείδηση του πολίτη της ανθρωπότητας, της κοινωνίας της ανθρωπότητας, της ευρύτερης κοινωνίας της ανθρωπότητας. Θα καλλιεργούσαν τη συνείδηση του ανθρώπου.
Εκλογές προσώπων και όχι παρατάξεων, πρόσωπα εκλεγμένα από την κοινωνία που την εκπροσωπούν και όχι την κυβέρνηση. Με τοποτηρητές ελεύθερων εκλογών. Οι κυβερνήσεις αυταρχικών καθεστώτων αν θέλουν τα κράτη τους να έχουν συμμετοχή στο θεσμό και να συμμετέχουν στις εξελίξεις και στις δυνατότητες που θα συνεπάγεται αυτό θα χρειάζεται να τις αφήσουν να διεξαχθούν. Μπορεί να ωθηθούν και εσωτερικά από την κοινωνία και εξωτερικά από τη διεθνή κοινότητα και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα να συμμετέχουν. Όσο πιο πολλά κράτη συμμετέχουν τόσο πιο μεγάλη ώθηση θα είναι για τα υπόλοιπα να χρειαστεί να συμμετέχουν και αυτά. Με αυτόν τον τρόπο ο λαός ενός αυταρχικού καθεστώτος θα μπορεί να έρθει σε επαφή με τη δημοκρατική διαδικασία και θα μυείτε σε αυτήν. Επίσης με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσει ενδεχομένως να ακουστεί και η φωνή του λαού και της κοινωνίας πέρα από το καθεστώς που την περικλείει. Είναι ένας τρόπος να “αλωθούν” δημοκρατικά τα αυταρχικά καθεστώτα εμφυσώντας την ιδέα της δημοκρατίας στην κοινωνία. Γενικότερα, ένα άμεσα από την κοινωνία δημοκρατικά εκλεγμένο, αντιπροσωπευτικό παγκόσμιο σώμα θα αναδείκνυε την κοινωνία και τους πολίτες ανεξαρτήτως κυβερνήσεων και καθεστώτων ανά τον κόσμο.
Παράλληλα με ένα δημοκρατικό αντιπροσωπευτικό θεσμό, την εποχή που επικρατεί κάθε είδους μέσο κοινωνικής δικτύωσης στον κόσμο, θα μπορούσε να προωθηθεί η δημιουργία ενός πολιτικού μέσου κοινωνικής δικτύωσης του πολίτη της ανθρωπότητας (a political (social) media, “Citizen of Humanity”). Δίνοντας μεγαλύτερη δυνατότητα διεθνούς πολιτικής ζύμωσης και έκφρασης στους πολίτες του κόσμου. Όπως αντίστοιχο εγχείρημα θα μπορούσε να προωθηθεί και για τους λαούς, τους πολίτες και τους θεσμούς της ΕΕ. Πέρα από κερδοσκοπικές ιδιωτικές εταιρείες οικονομικών συμφερόντων όπως είναι το Twitter, το οποίο χρησιμοποιείται σήμερα και από πολιτικούς για επίσημες πολιτικές ανακοινώσεις, που θα μπορούσαν να μεταφερθούν σε ένα ειδικά πολιτικό δημόσιο μέσο. Ένα πολιτικό μέσο κοινωνικής δικτύωσης των πολιτών της ανθρωπότητας διαρθρωμένο ανά κλίμακα για να μπορεί να αναδεικνύει από τοπικά θέματα ως θέματα της διεθνούς κοινότητας. Σε αυτή την νέα πλατφόρμα τα θέματα ή οι προτάσεις που φτάνουν σε ένα ορισμένο βαθμό κοινωνικής υποστήριξης θα τίθενται στην ατζέντα των θεσμών διακυβέρνησης. Κάνοντας τη δημοκρατία πιο άμεση και συμμετοχική. Ενισχύοντας την πολιτική συνείδηση στην κοινωνία όπως και την πολιτική έκφραση της κοινωνίας. Με αυτόν τον τρόπο θα καλλιεργείται η πολιτική συνείδηση και η πολιτική συμμετοχή, θα καλλιεργείται η συνείδηση του πολίτη της ανθρωπότητας.
Το επίσημο σύνθημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι «Ενωμένοι στη διαφορετικότητα». Σηματοδοτώντας πώς οι Ευρωπαίοι έχουν έρθει κοντά, με τη μορφή της ΕΕ, για να εργαστούν για την ειρήνη και την ευημερία, ενώ ταυτόχρονα εμπλουτίζονται από τους πολλούς διαφορετικούς πολιτισμούς, παραδόσεις και γλώσσες της ηπείρου. Το επίσημο σύνθημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Ενωμένοι στη διαφορετικότητα» σε επίπεδο παγκόσμιας κοινότητας αποκτάει ακόμα πιο ουσιαστική δυναμική. Προωθώντας την κατανόηση στην ομορφιά της διαφορετικότητας των ανθρώπων και των λαών χωρίς να αποτελεί διχαστικό παράγοντα και χωρίς σύγκρουση μεταξύ τους, αλλά με αρμονική συνύπαρξη και εποικοδομητική αλληλεπίδραση που προκύπτει και λόγω της διαφορετικότητας. Προτάσσοντας την κοινή ανθρωπότητα που εμπλουτίζεται από τη διαφορετικότητα.
Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών αποτελεί εσφαλμένη ονομασία, καθώς πρόκειται για οργανισμό κρατών και όχι εθνικών πληθυσμών. Η ανθρώπινη φύση είναι η ουσία κάθε ανθρώπου, η ταυτότητα του ανθρώπου υπερβαίνει κάθε χαρακτηριστικό και η κοινή συνισταμένη κάθε ανθρώπου είναι η ανθρωπότητα. Η αδιαμφισβήτητη κοινή ταυτότητα από τη φύση κάθε ανθρώπου είναι η ανθρωπότητα άρα η ανθρωπότητα ίσως χρειάζεται να είναι η κοινή συνισταμένη το σημείο αναφοράς ενός υπερεθνικού θεσμού. Τα Ηνωμένα Έθνη είναι αναχρονιστικά ένας υπερεθνικός θεσμός που υπερβαίνει τα έθνη θα μπορούσε να ονομάζεται «Ενωμένη Ανθρωπότητα» (“United Humanity”). Σηματοδοτεί την πιο δυνατή ουσία που ενώνει τους ανθρώπους την ανθρώπινη φύση και την ανθρωπότητα. Ένας υπερεθνικός θεσμός στο όνομα της ανθρωπότητας θα σηματοδοτούσε μία ενωτική δυναμική.
Με την Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε ένα πλαίσιο ευρύτερων κοινών θεσμών, και μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι θεσμοί των κρατών που εμπεριέχονται γίνονται αλληλένδετοι. Η Ευρώπη ένα πεδίο συγκρούσεων για αιώνες και δύο παγκόσμιων πολέμων, με τη διαμόρφωση κοινών θεσμών δημιούργησε ένα πλαίσιο αλληλοσύνδεσης και συσχέτισης μεταξύ των κρατών, που καθιστά μη πρακτικό και αδιανόητο τον πόλεμο ή μια ευρείας κλίμακας σύγκρουση μεταξύ των μελών της Ένωσης. Εδώ και πάνω από 70 χρόνια βαδίζοντας προς τον αιώνα και χωρίς να φαίνεται ότι αυτό τοπικά μπορεί να διαταραχθεί, θεμελιώθηκε και εγκαθιδρύθηκε ειρήνη.
Σε αντιστοιχία η εξέλιξη των παγκόσμιων θεσμών, η δημιουργία και διαμόρφωση πιο συνεκτικών παγκόσμιων θεσμών, μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη της συνείδησης του ανθρώπου, να προσδώσει μια πανανθρώπινη αντίληψη, να λειτουργήσει εις βάρος των συγκρούσεων και να ενδυναμώσει την ενότητα μεταξύ των ανθρώπων. Σε πρώτο στάδιο, η σύζευξη των κρατών και των λαών του κόσμου σε ένα συνεκτικότερο παγκόσμιο θεσμό είναι ένας συνεχής ανοιχτός δίαυλος επικοινωνίας, διαλόγου, τριβής, ζύμωσης, αλληλεπίδρασης και συνεργασίας που αμβλύνει τις συγκρούσεις. Γενικά, οι ευρύτεροι και συνεκτικότεροι θεσμοί, οι κοινοί ή οι αλληλένδετοι θεσμοί ενοποιούν τους πληθυσμούς.
Με μια μακροσκοπική προσέγγιση μπορεί να συναχθεί ένα γενικό αξίωμα για τον άνθρωπο και για την κοινωνία του. Οι ευρύτερες και συνεκτικότερες κοινωνικές δομές ενοποιούν τον πληθυσμό ανθρώπων που συμπεριλαμβάνουν. Αξίωμα που αφορά μια μικρή κοινωνία ανθρώπων ως την ανθρωπότητα.
Αυτό μπορεί να έχει διαφορετικές παρεμφερείς διατυπώσεις. Οι ευρύτερες και συνεκτικότερες κοινωνικές δομές ενοποιούν τον κοινωνικό ιστό που συμπεριλαμβάνουν. Ή αλλιώς, οι ευρύτεροι και συνεκτικότεροι θεσμοί συσφίγγουν, ενσωματώνουν τον πληθυσμό που συμπεριλαμβάνουν.
Αυτό που συνάγεται όμως είναι ότι, οι ευρύτεροι και συνεκτικότεροι θεσμοί ενοποιούν τον πληθυσμό ανθρώπων που συμπεριλαμβάνουν, ανεξαρτήτως κλίμακας ανθρώπινου πληθυσμού ή ανθρώπινης κοινωνίας, από μια μικρή κοινωνία ανθρώπων ως την ανθρωπότητα. Ισχυρότεροι ευρύτεροι θεσμοί που συμπεριλαμβάνουν την ευρύτερη κοινωνία της ανθρωπότητας, αμβλύνουν τον ανταγωνισμό και τη σύγκρουση, προάγοντας την κοινωνική συνοχή, τη συνεργασία και την ειρήνη στην ανθρωπότητα.
Οι δημοκρατικοί υπερεθνικοί θεσμοί είναι ο αναπόσπαστος δρόμος της ανθρωπότητας για την ειρήνη και την ευημερία στον κόσμο.
Comments